Peter van Dijk   Tezamen met echtgenote Jeanine, de enige overgebleven leden van het eerste uur ( 1988 ) en ook iemand die, toen ie eraan begon, totaal geen muzikale ervaring bezat, ja zelfs nooit op een blokfluit had gespeeld. Maar je ziet maar weer eens dat, als je iets graag doet, je dat ook onder de knie kunt krijgen. Je moet er dan natuurlijk wel iets voor doen zoals in mijn geval, vanaf het begin, jarenlang op zaterdagmorgen privélessen onder begeleiding van een zeer ervaren muzikant, maar goed op een gegeven moment merk je dat het instuderen van nieuwe muziekstukken een stuk makkelijker gaat, wat dan op zich ook weer een kick geeft. Verder vind ik het gezamenlijk muziek maken inclusief alles wat er om heen hangt zo ontspannend dat dit laatste voor mij misschien nog wel het allerbelangrijkste is. Ten aanzien van de keuze voor het instrument valt verder nog op te merken dat ook hier geen weloverwogen voorkeur aan vooraf was gegaan. Trombone spelen leek me wel leuk en ik moet eerlijk bekennen dat dit tot op de dag van vandaag nog steeds het geval is. 
          
Johan de Win   Eerlijke bekentenis volgt. 
          
Rob Vullers   Vanaf 1999 ben ik lid van Dik d'r Neffe.
Zonder enige blaaservaring heb ik me toen gestort op de bariton.
In dat eerste jaar heb ik tijdens optredens op de dieptetrom meegedaan met het slagwerk. Na een jaar dagelijks oefenen en repeteren heb ik me voor het eerst met de bariton gewaagd aan een optreden.
Een jaar later was ik in staat alle nummers mee te blazen. 
          
Guus Dirckx   Ik had nooit iets van doen gehad met blaasmuziek, laat staan het kunnen lezen van de noten. Toch kreeg ik eind 1991 mijn eerste bariton.
Vanaf dat moment heeft blaasmuziek mij eigenlijk niet meer losgelaten.
Begonnen met grepen onder de noten te plaatsen, speelde ik voor de carnaval 1992 mijn eerste liedje "The Wild Rover".
Gelukkig heb ik veel kunnen leren tijdens de muzieklessen van maestro Fred.
Muziek maken is een deel van mijn leven geworden, een geweldig mooie uitlaatklep. 
          
Miriam Hermans   Miriam is haar naam. Vrouw, blond haar, groene ogen, lang, met man, twee kinderen en een bariton.
Draagt nu regelmatig paars.
Noten lezen leerde ik als kind op pianoles, hoe je op een bariton speelt bij de Harmonie St. Agatha in Eys.
Daarna ben ik bij Fanfare De Poort van Brabant in Maarheeze verder blijven spelen.
Het begon allemaal met de eenvoudige vraag begin 2012: "zou jij eventueel willen meespelen met de Bonte Avond, we zitten wat slap in het zware werk" (zo ongeveer).
Daarna werd het snel meer. Gewoon met z'n allen muziek maken in het paars en alles daar omheen is duidelijk toch iets meer dan "gewoon".
Of dat nu komt door de muziek, de mensen of het paars? Het is niet uit te leggen; "dat moet je ervaren". 
          
Jacob Reitsma   Ik ben gestart als blokfluitertje. Vervolgens werd het een piccolo bij het LJT: het jeugdorkest van het Pasveerkorps in Leeuwarden. Na enige tijd verhuisd en een nieuwe start gemaakt bij "Studio" in Stiens op cornet. Later werd het bugel en uiteindelijk bariton. In 1989 in Maarheeze komen wonen en bij Fanfare "De Poort van Brabant" wederom bariton gaan spelen. De vuurdoop als muzikant bij Dik d'r Neffe was een optreden met de carnaval in Maastricht. Ik denk dat ik mee mocht omdat Bernadette het o zo noodzakelijke slagwerk kon bedienen. Dat ik ook nog een beetje muziek op de bariton kon maken was mooi meegenomen. Na dit festijn mochten we er nog een paar keer mee op uit trekken om een muzikaal feestje te bouwen en dan blijk je opgenomen te zijn in de paarse familie. Na enige tijd heb ik me laten verleiden om op de bas te gaan blazen en ik had nooit gedacht dat dit zo leuk kon zijn.